.: premissa
Ogni qualvolta nella vita di un popolo
affiora il problema della lingua,
vuol dire che stanno affiorando
tutti i problemi politici ed economici.

 
ANTONI GRAMSCI
 
In su 2002, candu apu pensau de scriri custu libru, is stòrias de sa lìngua sarda cumentzànt a essi medas ma no s’agatànt stùdius fatus de una bisura polìtiga e totu. No s’agatàt una stòria polìtiga cumpria de sa lìngua sarda, ki contessit is interessus polìtigus po ki is dominadoris agilitànt una lìngua e no un’atra.
 
Is linguistas e is stòrigus stùdiant is polìtigas de sa lìngua, candu das stùdiant, segundu una bisura linguìstiga sceti. Scrucùlliant de custa manera, scarescendisi’ ki sa polìtiga, sa polìtiga linguìstiga e totu, est a fai binci, perdi o ponni imparis interessus diferentis. Is interessus de una parti de sa sotziedadi contras o impari a is interessus de un’atra parti de sa sotziedadi.
Sa tenta de custu libru, po cussu, est a nai is interessus po ki is Savoyas ant fatu sa polìtiga linguìstiga de intrai s’italianu a marolla, de candu d’ant donau sa Sardìnnia finsas a su 1848. A imponni s’italianu, est a nai su toscanu, in d-unu tempus ki pagus du sciiant, pagus du kistionànt e prus pagus ancoras du scriiant, in sa penìsula italiana e totu, a kini di cumbeniat? A kini strobàt? A kini depiat strobai? E nci funt arrennesçus? E cantu? E cumenti? E gràtzias a kini? Is stùdius passaus custa kistioni no d’ant incrarada beni, d’eus fatu nosu.
 
In prus, in custu libru castiaus sa Sardìnnia e su pòpulu sardu de un’atra bisura puru. Difatis, sa mayoria de is obras a pitz’‘e sa Sardìnnia funt stùdius a pitz’‘e is istituiduras sardas o a pitz’‘e is dominaduras de sa Sardìnnia. A su contras, nosu castiaus po primu cosa sa sotziedadi sarda, una sotziedadi ki at fatu sa stòria sua cun is pèrdidas, is cumpromissus e is bìncidas, ke tanti atras de totu su Mundu. S’incuru nostu est a is milli e milli fèminas e òminis ki pesànt sa vida insoru in sa comunidadi. Cun sa fortza e cun sa debilesa, andendi a innanis e torrendi agoa, cun sa sabiesa e cun su makìmini, cun s’atrivimentu e cun sa timoria. Ke calikisiat pòpulu de su Mundu, is sardas e is sardus ant pigau parti sempri a is fatus de sa Terra insoru, ca sa vida de issus e totu fiat e est unu fatu mannu de sa Stòria.
 
Bona ligidura.